بی تو بودنها

سلام
اول از همه ي شما دوستاي گلم ممنونم که تو اين مدت تنهام نگذاشتين.
نميدونم شايد ديگه آپ نکنم. آخه از اول اين وبلاگو واسه محمد ساخته بودم که يه نوع هديه بود.نميدونستم که هيچ ارزشي براش نداره.
دوست داشتم با هم اينجا بنويسيم که بنا به دلايلي نشد. من هم ديگه نميخوام ادامه بدم. يعني نميتونم که ادامه بدم.
تو اين مدت من خيلي حرص خوردم ، خيلي اذيت شدم. از لحاظ روحي داغون بودم. به خصوص که به خاطر جرياناتي يه مقدار دردسر برام درست شد و يه جورايي رو لبه ي تيغم.
تا ببينم کي بالاخره کارم تموم ميشه و راحت ميشم. خيلي فکر کردم که آيا ارزشش رو داشت ؟ يعني اگه قراره چيزي رو از دست بدم، چيزي هم بدست آوردم ؟
ميبينم نه. هيچي...... همه چيزو از دست دادم. همه چيز. آقا محمد تو انتظار زيادي از من داشتي که خودتم خوب ميدوني تا اونجايي که ميتونستم ، حتي بيشتر از توانم به خواسته هات چشم ميگفتم. درسته يه مقدار سخت قبول ميکردم اما بالاخره که قبول ميکردم. نميکردم؟
اما خودت بشين و فکر کن که تو اين مدت تو براي خاطر من چکار کردي؟ من توقعي نداشتم. اما خوب اون موقع برام مهم نبود. الان که دارم به اون وقتها فکر ميکنم ميبينم حداقل بعضي کارا رو بايد انجام ميدادي.حداقل به خاطر منننننننن. ميدونم چون ميدونستي دوستت دارم هميشه واسه راضي کردنم همينو ميگي(به خاطر من). اما پس من چي؟ خاطر من چي ميشه؟
هيچ اشکالي نداره.منم از دستت دلخور نيستم. اما ديگه نميتونم ادامه بدم. ديگه حتي به خاطر تو هم نميتونم ادامه بدم. ميخوام همه چيز رو تمامش کنم که تو با خيال راحت به زندگيت برسي.
خوش باشي. از ته دل دعا ميکنم به هر چي که ميخواي برسي.اگر هم برات کم گذاشتم ببخش.
بچه ها هر بدي از من ديدين به بزرگواري خودتون ببخشيد. حلالم کنين.و برام دعا کنين. نميدونم شايد بعد از يه مدت اينجا رو حذف کردم ، شايدم نه. اما در هر صورت مطمئنا بر نميگردم.مگر اینکه بخوام حرفی بزنم. باور کنید واقعا نمیتونم.

اونيکه يار تو بود اگه غمخوار تو بود
                              قلبشو پس نمي داد دل به هر کس نمي داد

نمي بخشم تو رو 

نمي بخشم تو رو تا زنده هستم

به روي دل همه درها رو بستم

                                      ببين عشقت به حال من چه ها كرد

                                      چه آروم در درون خود شكستم

نمي بخشم تو رو تنهام تو بودي

همه عشقم همه خواهش من

                                     نمي بخشم تو رو از من ربودي

                                     همه قلبم همه آرامش من

برو از پيشه من نگو چه كردم

نگو روزي دوباره برميگردم

                                     برو شكستنم بوده گناهت

                                     برو كه ديگه نيستم چشم به راهت

نمي بخشم تو رو براي قلبي

چه شبها تا سحر  به پاي تو سوخت

                                    نمي بخشم تو رو براي چشمي

                                    كه منتظر به اين پنجره ها بود

اگه بغضم رو ميبيني براي اولين بار

اگه اشكم رو مي بيني براي اولين بار

                                   شكستم رو ببين ترسي ندارم

                                   كه از اين آخرين ساعات ديدار

برو از پيشه من نگو چه كردم

نگو روزي دوباره برميگردم

                                   برو شكستنم بوده گناهت

                                   برو كه ديگه نيستم چشم به راهت

ببخشید که خیلی خیلی دیر آپ کردم. آخه چیزی واسه آپ کردن نداشتم.

من قالب وبلاگو عوض کردم. دوست دارم نظرتونو در مورد این قالب بدونم.

راستی یه خبر. شاید دفعه ی بعد محمد بیاد و آپ کنه. میخوام همونجوری که منو تنها نگذاشتین  محمدم تنها نذارین و باهاش دوست شین.

خیلی ممنون که بهم سر میزنین و همیشه و در هر شرایطی یارمین.

محمد اگه میخوای مطلب بنویسی همونجور که گفتم برو تو سایت بلاگفا.

 پسورد هم ۵ شماره آخر موبایلته. راستی مگه قرار نبود نظر بدی؟ پس چی شد؟

بچه ها حتما نظرتونو در مورد فالب بگیناااااااااااااااااااااااااا

من نمیخوام به زور خودمو تو دلش جا کنم. به قول بعضی از دوستا نمیخوام  عشق و گدایی کنم.
واسه من اینکه به زبون بگه دوستت دارم ملاک نیست. من باید تو رفتارش ببینم که تا حالا ندیدم.
خیلی حالم بده. تا حالا چندر بار شده که همه چیرو تمام کردیم و یه مدت با هم حرف نزدیم اما خدا میدونه تو اون مدت من چیا کشیدم. و الان که فکرشو میکنم هربار این من بودم که قدم جلو گذاشتم به جز یکی دو دفعه.

 هر وقتم بهش میگفتم که چرا این مدت زنگ نزدی غرور پسرا رو بهونه میکرد. دلم خیلی ازش گرفته. خیلیییییییییییییییییییییییییییی. به خودشم گفتم.

نمیدونم چرا اما ایندفعه دیگه نمیتونم بگذرم. شاید نتونم تحمل کنم اما سعی میکنم.
شاید از اولشم کارمون اشتباه بود. شاید...

هیچوقت فکر نمیکردم به اینجا برسم. خیلی سخته خیلی. شاید خانما بیشتر حسمو بفهمن . وقتی که بدونی عشقت کسی که همه ی زندگیت به اون خلاصه میشه دوستت نداره و تو داری خودتو خسته میکنی و اونو کلافه.

کاش همه احساساته واقعیشونو بیان میکردن. کاش هیچکس دروغ نمیگفت. کاش من هیچوقت نمیومدم نت. کاش هیچوقت دل نمیبستم. کاش اینقدر خرابش نبودم. کاش الان این اشکا میذاشتن من کیبوردو ببینم کاش اینقدر احساساتی نبودم. کاش محمد باهام صادق بود. کاش اینقدر پیشش بی ارزش نبودم . کاش همه ی عشقا دو طرفه بود و هیچکس دچار سردرگمی نمیشد و کاش....

اینجا خیلی خوبه. آدم هرچی حرف داره میزنه و تخلیه میشه. دیگه حرفامو اینجا بهش میزنم. اگرچه فکر نکنم حالا حالاها بیاد بخونه.

یه حرفی میزنمو فعلا میرم. تورو خدا اینقدر به طرف مقابلتون بی محلی نکنین. اینقدر سرد برخورد نکنین. منظورم از نظر روحی نه جسمی.  مطمئن باشین یه روزی میرسه که صبرش تموم میشه. آخه هرکسی یه تحملی داره.

من که یک سال و دو ماه بیشتر نتونستم تحمل کنم.یعنی میتونم بازم تحمل کنم و ایندفعه هم بگذرم اما میدونم تو دلم میمونه.هنوز اون دفعه رو یادم نرفته. الان بازم زنده شد. همه ی رفتاراش جلو چشمم رژه میرن.

میدونم از دستم خسته شده. بیشترم واسه اونه که میخوام تمومش کنم. چون اون بیشتر اذیت میشه. یکی مدام بهش گیر بده و کلافه ش کنه.

شاید یه نفر دیگه رو دوست داشته باشه. من که نباید تا آخر عمر وبال گردنش باشم.
باید بره دنبال کسی که دوستش داشته باشه. کسی که به خاطرش همه کاری بکنه.

بازم مرسی از محبتتون. برای محمدم دعا کنین. دعا کنین که به آرزوهاش و خواسته هاش برسه.آخه خیلی کارا میخواد انجام بده.همیشه برام ازکارای توی ذهنش میگفت. از آرزوهاش.
خدا کنه به هر چی میخواد برسه. وتو زندگیش موفق باشه. خودشم میدونه که که خیلی دوستش دارم خیلی زیاد.

محمدم دوستت دارم  بی نهایت  با صداقت تا قیامت.

نميدونم چرا بعضي ها اينقدر بي خيالن.آخه محمد که ميدونه من حساسم.چرا اینکارا رو میکنه؟ميدونين دفعه قبل که اومده بود بد خلقيام واسه چي بود؟
 واسه اين بود که من کلي واسه اون روز برنامه ريخته بودم و حتي به آشنامون سپرده بودم ببرتش پيشه خودش که نخواد تنهايي بره هتل. حواسش بهش باشه.
اما آقا محمد تماس گرفت که آشناشون اصرار داره که امروزم بمونم.اگه نمونم ناراحت ميشه. اما پس من چي؟ من که آبروم پيشه آشنامون رفت چي؟ اون به خاطر من و محمد به کاراش نرسيد که ازشهرستان بياد اينجا و محمد و ببره خونه دوستش.
از اين حرسم ميگيره که همش ميگه من واسه تو ميام. آخه اين چه اومدنيه؟ کاراش که تمام شد و ميخواست از شهر ما رد شه بره زنگ ميزنه بيا ببينمت. تو رو خدا شما بودين چکار ميکردين .ها؟ ميرفتين؟
آخه من دردمو به کي بگم؟ بابا صد بار گفتم اگه منو ميخواي نبايد اينقدر بيخيال باشي. اينا مسائلي نيست که آدم اينجور باهاش برخورد کنه. مگه ما در سال چند بار ميتونيم همديگه رو ببينيم؟
دو شب پيش که تو راه بود من اصلا خوابم نبرد منتظر بودم صبح شه زنگ بزنم ببينم رسيده .در دسترس نبود، اس ام اس دادم بعد از خيلي جوابمو داد که عزيزمممممممم اول ميريم شهرستان براي برگشتن ميام پيشت. منو بگو... فقط مونده بود سکته کنم.
نميدونم چرا هميشه اينجور ميزنه تو ذوقم.
هيچي که نميتونستم بگم فقط گفتم مرسي که بخاطر من اينقدر خودتو تو زحمت ميندازي.و سختي ميکشي.
اونم کفت که باشه تيکه بنداز.
آخه تيکه نندازم چکار کنم؟ مگه دستم به جايي بنده؟ آخرشم گفتم فقط بدون دلمو بد جور شکوندي. همينننننننننننننننننننن.
جالبه محمد به من ميگه تو دل نداري، نميدوني دوست داشتن چيه.  (يعني خودش ميدونه)

 اون ميگه دوستت دارم. اما چرا من اينو حس نميکنم؟چراااااااااا. بسه ديگه هر چي بگم فايده نداره. اون که اينجا رو نميخونه. يعني واسش مهم نيست وگرنه به هر طريقي که شده ميرفت ميخوند.                                                                             
دلم گرفته آسمون
نميتونم گريه کنم
                   شکنجه ميشم از خودم
                   نميتونم شکوه کنم
                                       انگاري کوه غصه ها
                                          رو سينه من اومده
                                                               آخ داره باورم ميشه
                                                                خنده به ما نيومده
دلم گرفته آسمون
از خودتو خسته ترم
                  تو روزگار بي کسي
                  يه عمره که در به درم
                                      حتي صداي نفسم
                                      ميگه که توي قفسم
                                                             من واسه اتيش زدن
                                                             يه کولبار شب بسم
دلم گرفته آسمون
يکم منو حوصله کن
                  نگو همش از روزگار
                  يه خورده کمتر گله کن
                                      منو به بازي ميگيرن
                                      عقربه هاي ساعتم
                                                            برگه تقويم ميکنه
                                                            لحظه به لحظه لعنتم
آهاي زمين يه لحظه
تو تير خلاصمو نزن
                                    نچرخ تا بارون بگيره
                                    يه آدم شکسته تن...

راستی بچه ها اگه ممکنه ایدی منو اد کنین که وقتی آپ میکنیم به هم خبر بدیم.آخه من آیدی بعضی ها رو ندارم.

باورتون ميشه؟ آرزوم برآورده شد.  محمد داره مياد پيشم. واييييييييييييييي خداااااااااااااااااااا باورم نميشه. تو چقدر خوبي.

 از فروردين تا حالا نديدمش.اونم تازه به يک ساعتم نرسيد تازه آخرشم حرفمون شد.ديگه داشتم ميمردم صبرم تموم شده بود. آخييييييييييييييييييييييش داره ميااااااااااااااااااااااااددددددددددددددد.

 اگر چه يکي دو ساعت بيشتر نميتونه بمونه اما خوب. همينشم غنيمته. نميدونم چي بگم.

 فقط خود خدا ميدونه چقدر خوشحالم. الان سوار قطار شده. صبح ميرسه. آيييييييييييييييي خدا تا صبح خوابم نميبره .

بچه ها شما خيلي خوبين. ميدونم از دعاهاي شماهاست که  اينجوري شد. خيلي دوستتون دارم.

خيلي زيادددددددددددددددددد. اگه يه مقدار پراکنده نوشتم ببخشيد آخه الان اينقدر ذوق زده ام که نميدونم چي بگم. فقط خدايا شکرت. ديگه داشتم از دلتنگي دغ مي کردم.

ديريست به تو مي انديشم ؛ سالها در پي يافتن تو گام برداشته ام و اينک ،

بيش از هر زماني به جستجوي تو بي تابم .

دور از مني و اين لحظه هاي بي تو بودن بر آتشي دوزخ فام مي کشاندم . . .

كلماتم زيبايي نگاهت را در انتظارند ؛

بگذار آفتاب نگاهت بر سايه سار كلماتم روشنايي بخشد.

       در دریای پر تلاطم عشق جای یک ماهی زیبا خالیست.

                        بیا، آهسته آهسته به سویم،

                         ای شب زیبای آرزویم

                    گلهای ارغوانی شبهای مهربانی

                کی به سراغ من باوفای من می آیی........

     
       در تمام لحظه ها هیچ کس خلوت تنهاییم را حس نکرد،

        آسمان غم گرفته هیچگاه برکه طوفانی ام را حس نکرد،

                   آن که سامان غزل هایم  از اوست،      

                      بی سروسامانیم را حس نکرد.

روزي که چشمان تو

                           به «دوستت دارم» هاي بي دريغ من نخندد،

و من بي هراس از اينکه

                               چهره خيال انگيز تو لحظه اي اندوهناک شود،

                                      واژه افسرده «دوستت دارم» را طراوت بخشم

روز به گوش رسيدن زمزمه چلچله هاي شاعر است

               که در قفس شيشه اي شادي هاي کودکانه آسمان

                          گرفتاري خود را افسوس مي خورند.

                                                                                        روزي که آسمان براي پرواز تنگ است

                   من چه اميدوارانه،آغوش تو را بستر صعود خود قرار داده ام.

بي دريغ لحظات خود را به پايت قرباني مي کنم

              لحظاتي که سپيدترين واژه از توصيف شعف آنها مي توانست عاجز باشد

                           و حال آنکه سياهي خويش را - که براي توست-

                                                      سپاسگزار خالقند...

ميتونم تو لحظه هاي بي كسيت

                                  واسه تو مرحم تنهايي باشم

   ميتونم با يه بغل ياس سفيد

                                  تو شبات عطر ترانه بپاشم

  ميتونم از آسمون قصه ها

                                  واسه تو صد تا ستاره بچينم

  ميتونم حتي اگه دلت نخواد

                                  واسه تو روزي هزار بار بميرم

  ميتونم با يه سلام گرم تو

                                   تا ابد زندگيمو آبي كنم....